ஒரே நாளில் இரண்டாவது பதிவை எழுதுமளவு நேரம் அமையப்பெற்றதற்கு மேகங்களும் ஒரு காரணம். வசந்தகாலங்களில் தொடங்கி குளிர்காலம் தன் வீரியத்தை காட்டும்வரை நான் மிதிவண்டி (சைக்கிள்) சகிதம் ஊர் ஊராக சுற்றுவதை விரும்பி செய்யும் ஒரு பழக்கம். கடந்த 2 வருடங்களாக குளிர்காலம் வந்தாலும் அதற்க்கு சளைக்காமல் சைக்கிளில் பணிக்கு செல்வதை தொடர்ந்தேன். ஏதாவது எழுதவேண்டும் என்று தோன்றியது என்ன எழுதவேண்டும் எப்படி எழுதவேண்டும் என்று எண்ண ஆரம்பித்தால் எழுத முடியாது என்பது என் கருத்து. ஒரு வகையில் இலக்கிய இலக்கண அறிவு மிகுந்த என் நண்பர்கள் எழுத நேரம் அமையாமல் போகா இதுவும் ஒரு தடைக்கல்லாக இருக்கலாம். சரி சைக்கிள் பற்றிய இந்த பதிவை தொடர்கிறேன்.
சிறுவயதில் (ஒரு ஏழெட்டு வயதிருக்கும்) நெய்வேலியில் Hero Hansa தான் என் முதல் சைக்கிள் அனுபவம், இரண்டு சக்கரங்கள் மற்றும் சமநிலைப்படுத்தும் வன்னம் இரண்டு ('அள்ளை கால்கள்') சக்கரங்கள் என ஓட்டுவதில் ஒரு அதீத ஆர்வம். தெரியாத ஊர், மாமா வீட்டை நோக்கிச்செல்லும் சாலையை Refrigerator விளம்பரத்தை பார்த்து அடையாளமாக வைத்துக்கொண்டு மொட்டைவெய்யிலில் வெகுநேரம் ஆனந்தமாக சைக்கிள் மிதித்தேன், பசி வயிற்றைக்கிள்ள திரும்ப வீட்டைநோக்கி பயணமான பொது தான் Voltas Refrigerator ஆ அல்லது Godrej அல்லது Kelvinator ஆ என்ற குழப்பத்தில் வழிமறந்து சுற்றியதும் ஞாபகத்திலிருக்கிறது.
பின்னர், குரங்குபெடல் போட வெட்கி எட்டாம்வகுப்புவரை சைக்கிள் ஓட்டவில்லை. சைக்கிள் ஓட்ட தெரியாதானு நண்பர்கள் கேட்டபோது தெரியும் ஓட்டியிருக்கிறேன் என்று கூறிவிடுவேன். ஆனால் உள்ளுக்குள்ளே ஏதோ ஒரு கேள்வி இருக்கும். தாத்தாவின் பெரிய கனமான சைக்கிள் தான் வீட்டில். என் மனதுக்கு பிடித்த Hero Ranger சைக்கிள் வேண்டுமென்றால் முதல் 5 ரேங்க் எடுக்கணுமாம். என் வகுப்பில் எல்லாம் மிகவும் கடுமையான போட்டியுடைய படிப்பாளிகள் இருந்தார்கள், பேருக்கு கூட நான் முயற்சிக்கவில்லை. நான் வளர்ந்து சீட் எட்டும்போது நேராக அப்போதே ஓட்டுகிறேன் என்று சொல்லியவண்ணம் 1 வாரத்தில் ஷங்கர் என்று என்னைவிட ஒரு வயது மூத்த அண்ணனும் நானும் ஒருவுருக்கொருவர் உதவி சைக்கிள் கற்றுக்கொண்டும். அதன் பிறகு என் தம்பி அடம் பிடித்து கியர் வைத்த சைக்கிள் வாங்கிவிட்டான். கொஞ்சம் முயற்சி செய்து ஐந்தாவது ரேங்க் வாங்கி இருக்கலாம், கொஞ்சம் பிடிவாதம் பிடித்து சைக்கிள் வாங்கி இருக்கலாம், அல்லது குரங்குபெடல் போட்டிருக்கலாம். பலசமயம் என் செயலுக்கான விளக்கங்கள் தருவதில் சிரமம் இருக்கும். அப்படி என் தம்பி வாங்கிக்கொண்ட சைக்கிளை தான் பின்னர் மதுரைக்காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் பயன்படுத்தினேன்.
ஜெர்மனி வந்த பிறகு கவணித்த விஷயம் சாலையில் சைக்கிளிற்க்கென பிரத்யேக வழித்தடம், இவ்வாறாக (படத்தில் பார்க்கவும்) சிவப்புநிற வழித்தடம் மற்றும்/அல்லது சைக்கிள் குறியீட்டுப்பலகையோ இருக்கும்.
முதன்முதலில் என் நண்பரிடமிருந்து சைக்கிள் கடன்வாங்கி வாங்கி செல்லலானேன், வழக்கம்போல இடப்பக்கமாக போக அந்த சிறிய ஒதுக்குபுறமான சாலையில் எதிர்பட்டவரெல்லாம் ஒரு பெரியவர் புன்னைகையுடன் வலைப்பக்கத்தை காட்ட, அங்கே என் எதிரில் ஒரு மகிழ்வுந்து நான் கடப்பதற்காக காத்திருந்தும், தர்மசங்கடத்தில் சாலையின் வலப்புறம் சென்றேன். பல வருடங்கள் கடந்த பின்பே பயன்படுத்தப்பட்ட (second hand) சைக்கிள் வாங்கினேன், இங்கே சைக்கிள் ஊர்பட்ட விலை. நான் பணிசெய்த நிறுவனத்தில் என் உயரதிகாரி தினசரி சைக்கிளில் வருவது வியப்பாக இருந்தது. அனால் மன்ஹைம் ஒரு சமவெளி, Badminton விளையாடப்போகும்போது தினசரி நான் சைக்கிளெடுத்தேன். வயல்வெளிகளை கடக்கையில் எதிர்காற்று ரொம்பவே பதம்பார்க்கும். அப்படி சிறு சிறு பயணங்களுக்கே நான் பயன்படுத்திய சைக்கிளின் மேல் அளவுகடந்த ஈர்ப்பு வந்தது நான் உல்ம் நகரம் வந்த பிறகே.
மன்ஹைம் போலன்றி, உல்ம் கரடுகளைக்கொண்டது நான் பணிபுரியும் உல்ம் பல்கலைக்கழக மருத்துவமனையும் ஈசல்ஸ்பெர்க் என்ற கரட்டின் மேல உள்ளது. அப்படி என் பணியிடத்தில் தினசரி ஒரு பெண்மணி சைக்கிளில் வருவார். வெகுவாக வியந்து போனேன்! அப்படி ஏன் சிரமப்பட்டு வரவேண்டும் என்று வினவினேன். ரொம்ப பிடிக்கும், பழகிவிட்டது, அதுமட்டுமின்றி இப்படி தினசரி வருவதால் உடற்பயிற்சி செய்வதற்காக தனியே நேரமொதுக்க வேண்டாமே என்று சொன்னார். நம்மிடமும் சைக்கிள் இருக்கு எப்போ பயன்படுத்த போகிறேனென்று தெரியவில்லை என்று யோசித்திவிட்டு விட்டுவிட்டேன்.
ஒரு நாள், அந்த ஒரு நாள், பேருந்து மற்றும் டிராம் வண்டி (தெருத்தொடர்வுந்து) ஊழியர்கள் வேலைநிறுத்தம்செய்ய 3 மாணவிகள் என் வருகைக்காக காத்திருப்பார்களே என்று அரக்கப்பரக்க ஓடியாவது போகலாமா என்ற ஒருவேகத்தில் இருந்த பொது 7 கிலோமீட்டர் ஓடுவதைவிட சைக்கிளில் பயணிக்கலாமே என்று வீட்டிலிருந்து வண்டியெடுத்தேன். வழி தெரியாது, சைக்கிளிற்கு பிரத்தியேக வழித்தடம் எங்கே பார்ப்பதென்று யோசித்து கூகுளை நாடினேன் வீடு முதல் ஆய்வறை வரை போக GPS மூலமாக Google maps தான் துணை என்று கிளம்பினேன்.. சக்கரம் சுழலும்..
சிறுவயதில் (ஒரு ஏழெட்டு வயதிருக்கும்) நெய்வேலியில் Hero Hansa தான் என் முதல் சைக்கிள் அனுபவம், இரண்டு சக்கரங்கள் மற்றும் சமநிலைப்படுத்தும் வன்னம் இரண்டு ('அள்ளை கால்கள்') சக்கரங்கள் என ஓட்டுவதில் ஒரு அதீத ஆர்வம். தெரியாத ஊர், மாமா வீட்டை நோக்கிச்செல்லும் சாலையை Refrigerator விளம்பரத்தை பார்த்து அடையாளமாக வைத்துக்கொண்டு மொட்டைவெய்யிலில் வெகுநேரம் ஆனந்தமாக சைக்கிள் மிதித்தேன், பசி வயிற்றைக்கிள்ள திரும்ப வீட்டைநோக்கி பயணமான பொது தான் Voltas Refrigerator ஆ அல்லது Godrej அல்லது Kelvinator ஆ என்ற குழப்பத்தில் வழிமறந்து சுற்றியதும் ஞாபகத்திலிருக்கிறது.
பின்னர், குரங்குபெடல் போட வெட்கி எட்டாம்வகுப்புவரை சைக்கிள் ஓட்டவில்லை. சைக்கிள் ஓட்ட தெரியாதானு நண்பர்கள் கேட்டபோது தெரியும் ஓட்டியிருக்கிறேன் என்று கூறிவிடுவேன். ஆனால் உள்ளுக்குள்ளே ஏதோ ஒரு கேள்வி இருக்கும். தாத்தாவின் பெரிய கனமான சைக்கிள் தான் வீட்டில். என் மனதுக்கு பிடித்த Hero Ranger சைக்கிள் வேண்டுமென்றால் முதல் 5 ரேங்க் எடுக்கணுமாம். என் வகுப்பில் எல்லாம் மிகவும் கடுமையான போட்டியுடைய படிப்பாளிகள் இருந்தார்கள், பேருக்கு கூட நான் முயற்சிக்கவில்லை. நான் வளர்ந்து சீட் எட்டும்போது நேராக அப்போதே ஓட்டுகிறேன் என்று சொல்லியவண்ணம் 1 வாரத்தில் ஷங்கர் என்று என்னைவிட ஒரு வயது மூத்த அண்ணனும் நானும் ஒருவுருக்கொருவர் உதவி சைக்கிள் கற்றுக்கொண்டும். அதன் பிறகு என் தம்பி அடம் பிடித்து கியர் வைத்த சைக்கிள் வாங்கிவிட்டான். கொஞ்சம் முயற்சி செய்து ஐந்தாவது ரேங்க் வாங்கி இருக்கலாம், கொஞ்சம் பிடிவாதம் பிடித்து சைக்கிள் வாங்கி இருக்கலாம், அல்லது குரங்குபெடல் போட்டிருக்கலாம். பலசமயம் என் செயலுக்கான விளக்கங்கள் தருவதில் சிரமம் இருக்கும். அப்படி என் தம்பி வாங்கிக்கொண்ட சைக்கிளை தான் பின்னர் மதுரைக்காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் பயன்படுத்தினேன்.
ஜெர்மனி வந்த பிறகு கவணித்த விஷயம் சாலையில் சைக்கிளிற்க்கென பிரத்யேக வழித்தடம், இவ்வாறாக (படத்தில் பார்க்கவும்) சிவப்புநிற வழித்தடம் மற்றும்/அல்லது சைக்கிள் குறியீட்டுப்பலகையோ இருக்கும்.
முதன்முதலில் என் நண்பரிடமிருந்து சைக்கிள் கடன்வாங்கி வாங்கி செல்லலானேன், வழக்கம்போல இடப்பக்கமாக போக அந்த சிறிய ஒதுக்குபுறமான சாலையில் எதிர்பட்டவரெல்லாம் ஒரு பெரியவர் புன்னைகையுடன் வலைப்பக்கத்தை காட்ட, அங்கே என் எதிரில் ஒரு மகிழ்வுந்து நான் கடப்பதற்காக காத்திருந்தும், தர்மசங்கடத்தில் சாலையின் வலப்புறம் சென்றேன். பல வருடங்கள் கடந்த பின்பே பயன்படுத்தப்பட்ட (second hand) சைக்கிள் வாங்கினேன், இங்கே சைக்கிள் ஊர்பட்ட விலை. நான் பணிசெய்த நிறுவனத்தில் என் உயரதிகாரி தினசரி சைக்கிளில் வருவது வியப்பாக இருந்தது. அனால் மன்ஹைம் ஒரு சமவெளி, Badminton விளையாடப்போகும்போது தினசரி நான் சைக்கிளெடுத்தேன். வயல்வெளிகளை கடக்கையில் எதிர்காற்று ரொம்பவே பதம்பார்க்கும். அப்படி சிறு சிறு பயணங்களுக்கே நான் பயன்படுத்திய சைக்கிளின் மேல் அளவுகடந்த ஈர்ப்பு வந்தது நான் உல்ம் நகரம் வந்த பிறகே.
மன்ஹைம் போலன்றி, உல்ம் கரடுகளைக்கொண்டது நான் பணிபுரியும் உல்ம் பல்கலைக்கழக மருத்துவமனையும் ஈசல்ஸ்பெர்க் என்ற கரட்டின் மேல உள்ளது. அப்படி என் பணியிடத்தில் தினசரி ஒரு பெண்மணி சைக்கிளில் வருவார். வெகுவாக வியந்து போனேன்! அப்படி ஏன் சிரமப்பட்டு வரவேண்டும் என்று வினவினேன். ரொம்ப பிடிக்கும், பழகிவிட்டது, அதுமட்டுமின்றி இப்படி தினசரி வருவதால் உடற்பயிற்சி செய்வதற்காக தனியே நேரமொதுக்க வேண்டாமே என்று சொன்னார். நம்மிடமும் சைக்கிள் இருக்கு எப்போ பயன்படுத்த போகிறேனென்று தெரியவில்லை என்று யோசித்திவிட்டு விட்டுவிட்டேன்.
ஒரு நாள், அந்த ஒரு நாள், பேருந்து மற்றும் டிராம் வண்டி (தெருத்தொடர்வுந்து) ஊழியர்கள் வேலைநிறுத்தம்செய்ய 3 மாணவிகள் என் வருகைக்காக காத்திருப்பார்களே என்று அரக்கப்பரக்க ஓடியாவது போகலாமா என்ற ஒருவேகத்தில் இருந்த பொது 7 கிலோமீட்டர் ஓடுவதைவிட சைக்கிளில் பயணிக்கலாமே என்று வீட்டிலிருந்து வண்டியெடுத்தேன். வழி தெரியாது, சைக்கிளிற்கு பிரத்தியேக வழித்தடம் எங்கே பார்ப்பதென்று யோசித்து கூகுளை நாடினேன் வீடு முதல் ஆய்வறை வரை போக GPS மூலமாக Google maps தான் துணை என்று கிளம்பினேன்.. சக்கரம் சுழலும்..


This comment has been removed by the author.
ReplyDeleteI am remembering my black Hero bicycle that I used for many years. You have the ability to put your memories in interesting sentences. Keep going!!
ReplyDeleteThat's fun to ride bicycles during our younger ages, clearly we have the tendency to upgrade life and seek happiness on something apart from those we enjoy. Thanks Saravanan!
Delete